Barie Çupi-Rruga

Nuk e di ç’më ndodh,
ndonjëherë sapo kap lapsin vizatoj një rrugë,
pastaj hedh sytë gjithandej,
kërkoj gjurmë të vë mbi rrugën e vizatuar,
kërkoj zëra, hije, zhurmë,
kërkoj frymë mes një ajri të ndotur.
…
më shkund koha,
dritaret anës rrugës duken shterpë,
trishtohem,
ka kaq pak jetë në këtë copë rruge,
kaq pak njerëzi,
kaq pak liri.
…
në rrugën e fundit që vizatova,
pezull mbi të,notonte një mendim,
si padashur duke gërvishtur të ardhmen.
…
nuk ishte prekje si në telajo,
as rrugë ku rridhte një shpjegim,
nuk qenkësh aq lehtë.
…
ndoshta paska rrisqe të mëdha,
ndoshta është më mirë,
kjo rrugë të mbetet në fletë.