Ti m’i njihje itineraret
e zemrës sime
këtë qysh moti e dija
Më ndiqje në heshtje
çdo hap të udhës sime
nuk po kuptoja
pse t’u zbeh fytyra
Po kërkoja
misterin e së bukurës
ishte dëshira ime e kahmotshme
po fluturoja
në horizonte të reja
As era
nuk më mori me vete
as dallga
nuk më treti në det
Mbeta peng
i shikimit tënd
atje e kisha hedhur
spirancën