Uragan qe lindja dhe hapi saj i parë,
Shtatin rriti malit, për ditën e bardhë.
Tajfun e kish fuqinë, e ra mbi barbar
Robërisë sonë të errët i bëhet fanar.
I hapi shtigje drite, rinisë djaloshare,
Armët që ti gjej për luftë çlirimtare.
Çantën mbi shpinë ngarkoi çdo i ri,
Luftës ju bënë krahë, cakun të arrij.
Ishin ditë të rënda, kohë e vështirë,
Rinia kërkonte, një jetë më të mirë.
Idealin lartëson, ajo gjakon çlirimin,
Me hov në beteja, atje kish synimin.
Të përmbysi ferrin, zgjedhën robëri,
Armiku të vdes, nga këngët për liri.
Radhët ngjeshi, në luftë vendimtare,
Erë e pandalur për forcat vrastare.
Erë kudo ushtonte, jehonë triumfale.
Kudo nëpër atdhe si erë gjëmimtare,
Oshëtinte zëri i lirisë, lufta çlirimtare.
Sundimi egër ra, me pushtetin barbar,
Ortek pushka e rinisë, hapin fitimtar.
Varrmihëse u bë për ushtrinë armike
Ëndrrat ja shuan për jetën profetike,
Satanikes së zezë, me orekse çetnike.
