Kam besuar shumë
Se shpresa shëron plagë
Qe pesë shekuj
Zemra dhe shpirti
Më janë çarë më dysh
Si dy brigje
Që s’i bashkon asnjë urë
Koha s’i shëron plagët
Veç i fsheh nën lëkurë
Shpresa e vonuar
Më rëndon në kraharor
Si gur i huaj
Me kohë e pa kohë.