Jam gjeth i lidhun n’degën tande q’prej kur zoti krijoj pemën e jetës
Ti m’drithnon sa herë q’hap krahët prej ere
M’zverdhnon si ftue kur don me m’puth n’sup
M ‘kuqnon faqe e buzë… n’çdo muzg ..
E kurrë nuk m’le me u rrxue veç n’ krahnorin tand
Kur plognohem ..ti m’çon hava për me e kalue qiellën
E t’dy harbohena si shtegtarë q’humbin udhët ..
Pa u frignue kthehena prej shtatëqind botësh…
……..Pa u shkep prej trupit t’njani tjetnit…
(Edhe njat’herë kur n’mot me shi shkeptimat bien mi na )
N’ty kam pa një mijë e një diej q’m puthin agun…