Një lule këputa nga oborri e nënës,
ajo i kish mjell me dorën e saj.
E mbolla në ballkon në një vazo të vogël,
Në aroma e saj unë gjeja vetanë.
Sa herë i mbaj erë,ndjej aromën e nënës.
Përqafimin e babait e gjej unë aty.
Malli nuk terret,dhe pse s’jetojnë.
Kjo lule mi kujton prindrit të dy.