Ndër mijëra lule ty të zgjodha,
Si trëndafilin më të bukur të kërkova,
Në gjembat e tua edhe kur u lëndova,
Prapë me gjithë shpirtin tim të dashurova.
Afër vetes gjithmonë të mbajta,
Në çdo aromë tënden u deha u bëra tapë,
Çdo petetalë tëndin me kujdes t’i ledhatova,
Pas bukurisë tënde veten e harrova.
Sytë e tu si magji më pushtuan,
Buzët e tua në ëndrra më zgjuan,
Në çdo hap, mendimet te ti më shkuan,
Dhe zemrën time përgjithmonë ta dhuruan.
Trëndafila të tjerë më s’kërkova,
Se një të vetëm në zemër e zgjodha,
Edhe nëse gjembat përsëri më lënduan,
Për ty, përjetë, dashurinë e ruajta.