Po pres për një ditë më të bukur
Per të shkruar për mallin e zemrës
Por ditët e bukura po vonojnë
E vera po ikën zhuritshëm…
Në pasiguritë e tyre vegjetojnë gjindja,
Që kurrrë s’e kursen helmin e fjalëve
E unë pres per ditë më të bukura!
Kanë evoluar vampiret i dashur,
Nuk ushqehen më vetem me gjak
Por gjithë çfarë mund të marrin prej teje…
Ku je dashuri? Po më therin shpatullat,
Shumë plagë kemi marrë
Që kur shpinën, njëri-tjetrit
Dot s’po ja ruajmë as edhe në gjumë!