Unë jam e pasur, por duart bosh i mbaj,
Thesari im nuk matet me ar e me flori.
Në këtë botë të egër gëzim unë ndaj,
Dhe fal nga shpirti vetëm dritë e mirësi.
Gjithmonë kam dhënë e nuk kam marrë,
Por përsëri jam plot me shpresë.
Në shpirtin tim mbaj ndezur një zjarr,
Që asnjëherë nuk mund të vdesë.
Jam e pasur se kam zemrën që di të dhurojë,
Dhe në çdo hap që hedh, unë fal vetëm mirësi.
Nëse një natë të errët munda ta ndriçoj,
Unë kam fituar thesarin më të shtrenjtë me flori.
Nuk më dhimbset asgjë që nga vetja kam larguar,
Çdo gjë që dhashë, në bekim është kthyer.
Ndaj e ngre kokën lart për të treguar,
Se jam e pasur me një shpirt të shkëlqyer!