Kurrë më parë nuk do t’ia ndiente kënaqësinë puhizës,
nëse nuk do të mbytej nga ajri mbytës
e ndotësit e zhegut.
Të pushton tërë trupin,
mendimet t’i rrëmben,
e krahët e zogut u jep
të çartojnë në lirinë e tyre.
-Të gjitha këto i mendonte atë fund gushti,
në pritje të stinës së artë,
duke qëndruar ballë- përballë
me ditët tashmë të rreshtuara në ikje,
me personazhe lamtumire
dhe mirë se ardhjeje.