Te kroi i bjeshkës po mbush ujë,
Këtu ku t’prita ty çdo herë,
Seç po vjen mendja rrëmujë
Kur s’të shoh ty këtë herë.
Ky burim me ujë kristali,
Të shuan etje dhe kureshtje ,
Nëse s’mujte me ardh pranverës,
Po të pres kët fillimvjeshte .
Me kët ujë freskuam sytë,
Dhe ta fala ty dashninë,
Mos më lëj aman me t’pritë
Mos ma shto ma shumë mërzinë .
Do të dalim nëpër bjeshkë,
Të shëtisim unë dhe ti,
Këto burime le të jenë,
Dëshmitarë për dashurinë.
Si kristal ky uj në kroje,
Dashuria për ty s’ka fund,
Je si mjalti nëpër hoje,
Po nuk erdhe do vij unë.
Do të vij dhe të rrëmbej,
Bashkë të marrim arratinë,
Dëshmitarë kroi në bjeshkë,
Këtu e nisëm ne dashurinë .
S’do na e ndalin kurrë furtunat,
Dashurinë tonë të madhe
Arratisemi nëpër bjeshkë,
Unë si Dre ti si Sorkadhe.!