Abide Gashi-FLUTURA MBI SUPIN E NUSES

Në supin tënd,
u ul një flutur e bardhë,
si një bekim,
që zbriti nga lartësia,
me krahë të lehtë,
t’ përkëdheli faqet,
si puhizë e ëmbël ,
plot dashuria.
Sikur të thoshte,
me zë të padëgjuar,
Sa e bukur je ,
në këtë ditë të bekuar,
E buzëqeshi qielli,
mbi kurorën tënde,
me dritë që s’e shuan ,
asnjë mjegull e rëndë.
Ti u dridhe,
si purteka pranë burimit,
zemra të rrahu ,
si këngë e kujtimit,
e loti pikoi ,
nga dritarja e shpirtit,
si vesë e mëngjesit ,
mbi petalet e trëndafilit.
Të shkoi mendja ,
te babai, që mungonte,
te krahu i tij ,
që sot nuk të përqafonte.
Por flutura mbi supe ,
nuk ishte rastësi,
ajo mbante aromën ,
e një dashurie pa kufi.
Ndoshta Zoti e lejoi,
atë çast të bekuar,
që shpirti i tij,
të vinte për të të uruar.
Se dashuria e prindit,
nuk njeh as varr, as largësi,
ajo jeton në kujtime,
në lutje e në përjetësi.
Prandaj fshij lotët,
o nuse me kurorë,
sepse ai të pa ,
me krenari në atë oborr.
Në çdo hap drejt jetës ,
së re që nise sot,
bekimi i babait do të ecë,
me ty në çdo mot.
E flutura, pasi të ledhatoj
me butësi,
u ngrit drejt qiellit ,
në heshtje e qetësi.
La mbi supin tënd ,
një premtim të artë,
Dashuria e babait ,
nuk largohet kurrë,
ajo vetëm fluturon më lart.