Zhytur këmbët në mbretërinë e gjetheve,
këtë dhjetor, ku dielli është ulur këmbëkryq..
koha s’paska ngut, humbet në ngrohtësinë e rrezeve..
si një çast i ndalur, ku asgjë s’lëviz….
Mesa duket, dëbora ka mbetur thellë në male,
si një dëshirë që s’di ende kur duhet të zbresë..
ky dimër do qe thjesht një gënjeshtër…
nëse pranverën në zemër do ta mbante fshehtë..