Atë ditë Dielli rrezët i kishte k‘thyer në kohë
Me humbi n’hap ai moment i mjegulluar
Kokën ktheva te të thëm diçka por kisha dro
Sëpse mendja më ishte turbulluar.
Vendi kishte mbetur bosh kur mora fjalë diçka të t’thëm
Dhe mendja iku në kërkim të ditëve si dikur
Njeri në atë vend nuk shihej veçse një Eisberg
Dhe unë ulur në mes ati lumi mbi një gur.
Dielli kafshonte si më dhëmb nga ato ngrica akulli
Me dukej që po shkrihej ai shkelqim si diamant
Të notoja dhe të dilja në breg të ati lumi
Nuk më premtonte kohë sikur më thërriste ndal…