Jo pak herë, jeta,m’ka tremb,
Qysh atëherë nga fëmijëria .
Kam than ,zot ,mos m’i merr ment ‘,
Se ka t’keqe mbi shumë t’këqija.
Kam pas frikë por edhe shpresë,
Se ka dimër ,ka pranverë .
Shpresa e fundit nuk do t’vdesë ,
I kam than’ ,vetes ,përherë .