Rabije Bytyqi-Shkëlqimi pa emër

Fillimet e mia u zhdukën në boshllëk,
dhe nisën nga vendi ku je ti,
o himn besnikërie,
o shkëlqim i gjithë ekzistencës, i privuar nga shpresa.
Si të filloj,
kur horizontet e vizioneve janë larguar prej meje?
Në natën tënde, të shpërndarë me dashuri,
nga sytë, të cilëve asnjë fjalë s’mund t’u përputhet.
Si të kërkoj një emër?
Pasioni yt mjafton për gjithçka që më prek.
Nga artet e imagjinatës
unë nxjerr kuptime për ty,
shkëlqimi i të cilëve është dëshira ime.
A mjafton emri për ty, o lavdi e pasionit?
O natë, hyjnia jote vallëzon
në shenjtëroret e dashurisë,
ku dëshirat garojnë,
duke pritur takimin e shenjtë.
Si të të quaj,
kur konceptet e pyetjeve janë shteruar?
Brenda meje, fillimet janë tretur,
dhe emri yt s’mund ta përshkruajë përsosmërinë tënde.