Po me hollohet pena duke shkruar
Aq sa sdi ku ta kap se më thyhet
Dhe për çfarë? Per këtë botë të uruar
Që veç me dashuri nuk do të lyhet!
Dikujt i dukem dhe si një idiot
Si ata që zihen çdo natë më hënën
Se të dashurat sdo më vinë më dot
Si kripë do treten vargjet për nënën!
Mund të jetë, mund të ndodh kështu
Mbase dhe me keq, të jem i pa varr
Në kam gjë të kristaltë, do e lë këtu
Se dashuritë, me vete nuk do t’i marr!