Desha të takoj Marko Boçarin
Bajronin tek luante me rrufe
Nuk kisha as Shpatë as Kalë
E i lartë Suli
Me arrabaxhinë isha vetëm
‘i buzëqeshje të Bjeshkëve të Namuna kisha
dhe Flakën në sy
por i madh terr kishte rënë
Para se të mbyllej në qiell
Desha të takoj Marko Boçarin
Në rigë shiu pikëlonte Bajroni
Mjeri û për Janinën
Seç e kishte shituar arrabxhinë
namë e perëndive
ishin dridhur tokëqielledet
rrënjëve të dheut
ishte kurthuar koha ime
Oh Çamëri
ai që nuk të pa
vdiq dhe në ëndërr.