Pa dashur ashtu krejt rastësisht
Dora më zuri një këmishë të vjetër
Me jak të ngrënë pa kopsa qepur
Në xhep gjeta dhe një copë letër
Me duart që më dridheshin u ula
Kah diellit me zhguallin e mardhur
Këmishën lash e mora letrën
Ngadalë e hapa ashtu disi i zbrasur
Se di pse kureshtja m’u mblodh..
Në cep të syrit si bulëz mbi valë
Ndër rreshta të zbehura kish..
Shkronja të ngrëna e shumë fjalë
Të gjitha i rishkrova me durim
Dhe këmishës kopsat ia qepa
Germave e fjalëve u dhashë jetë
E vetes zgjimin mbi ëndrrat e veta
Pa dashur, ashtu krejt rastesisht
Dashuritë u tretën te njëra dashuri
Si qiejt përkëdhellen te i njëjti qiell
Këmishën e vjetër e vesha përsëri!