Të gjitha sytë e botës
të më shohin
do vecantoj,kush janë sytë e tu.
Të gjitha buzët e botës,të më buzëqeshin
do kuptoj menjëherë,buzëqeshjen tënde
të bukur,plot mirësi.
Të gjitha duart e botës,të më prekin
do të ndjej,prekjen tënde.
Në sarkë dhe në shpirt.
Dhe e di pse?
Sepse zemra,dallon njeriun që do.
që dashuron,njeriun e tij.
Ndjen prezencën e tij,në një vënd
dhe rrahjet e zemrës,ndryshojnë,
nxitojnë me ritëm të shpejtë
kur afër tij qëndron.
Është bukur të buzëqeshi,një zemër e vrarë.
Dhe shkaku të jesh ti.
Sa herë më shikon,më duket
që më njeh më mirë,se sa unë veten time.
Si mundesh,të mos dashurosh ata sy;
Cdo të qe jeta edhe me pak pika dashurie;
Cdo të qe jeta,pa një pëqafim?
Një shkretëtirë e braktisur!
Një shpellë,në errësirë!