Në këtë botë që vrapon shpejt, pa fund,
Një shenjë që nuk fshihet të kam lënë,
Një gjurmë të thellë që zemrën ta tund,
Një tingull të butë që vend te ti ka zënë.
Drita e mbrëmjes tënde ndoshta s’jam,
As ylli që t’udhëheq në t’ërrëtat netë,
Të t’mbaj dorën dëshirë të zjarrtë kam,
Të t’prek shpirtin pa fjalë si fllad i lehtë.
Në ditët kur bota të duket e humbur,
Kur rrugët të jenë të pasigurta, të gjata,
Nëse e ndjen shpirtin të zbrazët, të mundur,
Do t’jem me ty, sado e errët të jetë nata.
Nëse sheh përreth e boshllëk ndjen,
Mos kërko pas, se do më kesh pranë,
Në çdo hap që hedh, frymë kur merr,
Një zemër që rreh për ty, do kesh në çdo anë.